Οι Stone the Crows ήταν ένα συγκρότημα της εργατικής τάξης που γεννήθηκε στις pubs της Σκωτίας των αρχών των 70’s και βαφτίστηκε απ’ τον manager τους.

Όταν ξεκίνησαν  τα πάντα έδειχναν ότι το συγκρότημα ήταν προορισμένο να πετύχει. Είχαν όχι έναν αλλά δύο εξαιρετικούς τραγουδιστές, έναν εξαιρετικά ταλαντούχο κιθαρίστα  μια rhythm section που είχε παίξει με τον John Mayall και έναν manager που ήταν ο manager των Led Zeppelin, Peter Grant. Τι άλλο να ζητήσει κάποιο γκρουπ απ’ το να έχει για τραγουδίστρια την Maggie Bell, με το εξαιρετικό ταλέντο και την φωνή που έμοιαζε με αυτή της Joplin, στην κιθάρα να βρίσκεται ένα απ’ τα μεγαλύτερα νέα ταλέντα. Και μόνο αυτοί οι δύο με τον Peter Grant σαν manager, θα έπρεπε να είναι εγγύηση  για την επιτυχία.

O πρώτος δίσκος του συγκροτήματος είχε το όνομα του γκρουπ, αλλά προφανώς το υβρίδιο της soul που έπαιζε δεν ενθουσίασε το κοινό, το δεύτερο “Ode to John Law” παρ’ όλο που θεωρείται καλύτερο απ’ το πρώτο δεν τα κατάφερε εμπορικά. Το τρίτο με τίτλο “Teenage Licks” ήταν μακράν το καλύτερο και έδειχνε ότι οι Crows θα τα κατάφερναν, ένα πραγματικά μεγάλο άλμπουμ που κυρίαρχη είναι η κιθάρα του Les Harvey και η εκπληκτική φωνή της Maggie Bell.

Μεγάλο μέρος απ’ το τέταρτο άλμπουμ  των Crows ‘Ontinuous Performance’  είχε ήδη ηχογραφηθεί όταν ο Les Harvey έπαθε ηλεκτροπληξία επί σκηνής στο Swansea Top Rank club.

To άλμπουμ ολοκληρώθηκε με τον Jimmy McCulloch των Thunderclap Newman στην κιθάρα, αλλά ήταν ο χαμός του Les Harvey που έφερε το τέλος του γκρουπ.

Ακούστε μερικά απ’ τα καλύτερα τραγούδια τους.