Στα πιο παλιά χρόνια οι γάμοι γινόταν αφού είχε προηγηθεί προξενιό. Όταν λοιπόν οι προξενητάδες είχαν κάνει τη δουλειά τους, η οικογένεια του γαμπρού πήγαινε στο σπίτι της νύφης, είτε για να γνωρίσουν την νύφη, είτε για να επισημοποιηθεί κατά κάποιο η ευόδωση του προξενιού, αν η γνωριμία είχε προηγηθεί. Τότε, εν αναμονή του γαμπρού και της οικογένειας του, η μάνα της νύφης ξεσήκωνε το σπίτι! Όλα έπρεπε να λάμπουν. Στρωσίδια, τοίχοι, παράθυρα, αυλές, γυαλικά, τα πάντα –όλα! Από φαγητά? Ότι καλλίτερο! Περίεργες μυστικές συνταγές βγαίναν από τα σεντούκια. Μη τους πει «δεύτερους» η συμπεθέρα.
Στη συνέχεια, η οικογένεια του γαμπρού ανταπέδιδε την πρόσκληση. Μία από τα ίδια η μάνα του. Γενική καθαριότητα. Από πάνω μέχρι κάτω. Μέσα έξω. Μη βρεθεί κατώτερη σε νοικοκυροσύνη από συμπεθέρα της.
Και έτσι ζούσαν αυτοί καλά και εμείς καλλίτερα.
Σήμερα, σε όλη την Ελλάδα πλένουμε, καθαρίζουμε, σιδερώνουμε, ξεσηκώνουμε, απολυμαίνουμε τα πάντα. Και τι δεν κάνουμε! Κάθε μέρα, όλη μέρα! Ούτε που μας περνάει από το μυαλό να βγούμε από το σπίτια μας. Σαν όλοι να περιμένουμε κάποιο γαμπρό, ή κάποια νύφη. Από στιγμή σε στιγμή!
Αλλά ο μόνος γαμπρός που είναι διαθέσιμος και μάλιστα πανέτοιμος να μας επισκεφτεί , είναι ο γαμπρός – ο Κορονοιός. Κανένας άλλος! Αλλά τον γαμπρό – τον Κορονοιό, δεν τον θέλει καμία νύφη! Για τα συμπεθέρια ούτε λόγος! Το χουν πει νέτα σκέτα. Όσο ζούνε, ούτε ζωγραφιστό!
Οι συμπεθέρες-αγορομάνες, είναι και αυτές κλειδαμπαρωμένες στα σπίτια τους. Με τα καμάρια τους στο ράφι! Τους λεβέντες τους! Κι αυτές πλένουν, καθαρίζουν, απολυμαίνουν μαγειρεύουν μπας και φανεί καμιά νύφη, αλλά που? Μέσα κι αυτές. Με τις μανάδες τους.
Και σουλατσάρει ο γαμπρός ο Κορονοιός, μπας και αρπάξει καμιά πιτσιρίκα. Ψηλή, κοντή, αδυνατούλα, γεματούλα, κάτι τέλος πάντων. Ότι κάτσει, ότι να ναι! Αλλά που να του κάτσει με τις Άσπρες Μπλούζες στην παράταξη! Δεν τον αφήνουν σε χλωρό κλαρί!
Οι μέρες περνούν, τα σπίτια λάμπουν, οι συμπεθέρες πλένουν, καθαρίζουν , απολυμαίνουν, αλλά οι νύφες μένουν στο ράφι και οι γαμπροί στα αζήτητα. Οι προξενητάδες άνεργοι εδώ και χρόνια, χαμογελάνε χαιρέκακα!
Και ο έρωτας στη ναφθαλίνη.
Αλλά που θα πάει? Στο τέλος οι Άσπρες Μπλούζες θα το κάνουν το θαύμα τους! Θα στείλουν στο ράφι τον γαμπρό – τον Κορονοιό. Στους δρόμους και τις πλατείες τους γαμπρούς και τις νιφάδες! Με το αίμα τους να κοχλάζει και τον Έρωτα νικητή και τροπαιοφόρο να σουλατσάρει αναμεσά τους.
Και τα συμπεθέρια έτοιμα να πάνε μια γενιά παραπάνω. Να γίνουν παππούδες και γιαγιάδες!