O McKinley Morganfield που έγινε γνωστός ως Muddy Waters γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1913 στην περιοχή Issaquena στο Δέλτα του Mississippi, την μάλλον φτωχότερη περιοχή των ΗΠΑ.

Μεγάλωσε στην φυτεία Stovall κοντά στο Clarksdale του Mississippi και στην ηλικία των 17 ετών έπαιζε ήδη κιθάρα και φυσαρμόνικα επηρεασμένος απ’ τους τοπικούς μουσικούς όπως ο Robert Johnson και ο Son House.

To 1943 μετακόμισε στο Σικάγο για να γίνει επαγγελματίας μουσικός, όντας μοναδικός σαν τραγουδιστής, ανυπέρβλητος σαν τραγουδοποιός και ικανότατος κιθαρίστας, δεν άργησε να φτιάξει το δικό του γκρουπ με συνοδεία μερικούς απ’ τους καλύτερους μπλουζ μουσικούς, όπως ο Little Walter Jacobs στην φυσαρμόνικα ο Jimmy Rogers στην κιθάρα ο  Elga Edmonds στα ντραμς και ο  Otis Spann στο πιάνο και ηχογράφησαν μια πλειάδα από μπλουζ κομμάτια που θα γίνονταν κλασσικά σε κάποια μάλιστα μετείχε και ο πολύς τραγουδοποιός και μπασίστας Willie Dixon

O Muddy Waters ηχογράφησε στην αρχή για την Columbia Records και μετά για την Aristocrat Records των αδελφών Chess. Στην αρχή οι αδελφοί Chess δεν τον άφηναν να ηχογραφεί με το συγκρότημα με το οποίο δούλευε αλλά του έβαζαν δικούς τους μουσικούς του studio, αυτό όμως άλλαξε καθώς μεγάλωνε και η επιτυχία του Muddy Waters.

Το 1958 ο Muddy Waters περιόδευσε στην Αγγλία, όπου όμως το ακροατήριο δεν είχε συνηθίσει να ακούει ηλεκτρικό μπλουζ και περίμενε κάτι σαν το ακουστικό μπλουζ του Big Bill Broonzy που ήταν μακριά απ΄ τον ήχο που είχε δημιουργήσει στο Σικάγο.

Μπορεί να μην είχε την επιτυχία που περίμενε στην Αγγλία, όμως κάποιοι μουσικοί που άκουσαν τον Muddy Waters όπως ο  Alexis Korner, o  Cyril Davis εντυπωσιάστηκαν απ’ τον ηλεκτρικό ήχο και αυτούς του ακολούθησαν μερικά απ’ τα μετέπειτα μεγαλύτερα ονόματα της Rock σαν τους Eric Clapton, John Mayall και λίγο αργότερα ο Rory Gallagher ήταν αυτοί που θα δημιουργούσαν την βρετανική μπλουζ σκηνή.

Απ’ τις αρχές του 60 και μετά όμως η δημοτικότητα του Muddy Waters άρχισε να ξεθωριάζει καθώς την πρωτοκαθεδρία πήρε το ροκ και οι νεαροί εκπρόσωποί του.

Ο Muddy προσπάθησε να προσαρμοστεί στην νέα πραγματικότητα αλλά το αποτέλεσμα ήταν κάποιες φορές απογοητευτικό όπως στο  άλμπουμ ‘Electric Mud’ που συνεργάστηκε με ένα ψυχεδελικό συγκρότημα, η μέτριο όπως στο ‘Fathers & Sons’ ή χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση όπως το ‘The London Muddy Waters Sessions’ όπου υπάρχει η καταπληκτική κιθάρα του Rory Gallagher αλλά οι Steve Winwood, Rick Grech και Georgie Fame που συμμετείχαν ήταν μάλλον αδιάφοροι.

Η συνέχεια είχε την κατάρρευση της εταιρείας Chess και αυτό είχε σαν συνέπεια να βρεθεί ο Muddy Waters χωρίς εταιρεία, ουσιαστικά άνεργος αλλά υπήρξε και η αιτία της αναγέννησής του, καθώς ο οπαδός της μουσικής του Johnny Winter κατάφερε να πείσει την εταιρεία με την οποία συνεργαζόταν την Blue Sky να υπογράψει συμβόλαιο με τον Muddy Waters και στην συνέχεια ο ίδιος ο Winter όχι έκανε την παραγωγή στον επόμενο δίσκο του Waters αλλά συμμετείχε και ο ίδιος μαζί με τους μουσικούς του Muddy Waters που ήταν ο Bob Margolin και ο  Willie “Big Eyes” Smith και μαζί τους ο θρύλος James Cotton στην φυσαρμόνικα και ο  Pinetop Perkins στο πιάνο. Το άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 1977 είχε τίτλο Hard Again και ήταν ένας θρίαμβος για τον Mussy Waters, την ερμηνεία του και τον δυναμισμό του γκρουπ. Δικαίως θεωρείται ένα απ’ τα καλύτερα άλμπουμ που έβγαλε ο Muddy Waters και έδωσε το έναυσμα για να ενδιαφερθεί πολύς κόσμος για την μουσική του. Το Hard Again πήρε το βραβείο Grammy για την καλύτερη Folk και Ethnic Ηχογράφηση.

Ακολούθησε η εμφάνιση του Muddy Waters θάμπωσε το κοινό στο αποχαιρετιστήριο κονσέρτο των Band με το εκπληκτικό “Mannish Boy” ενώ ενδιάμεσα υπήρχαν εμφανίσεις μπροστά σε μεγάλα και ενθουσιώδη ακροατήρια μαζί με αστέρια όπως ο Eric Clapton και οι Rolling Stones και μαζί δύο ακόμη επιτυχημένα άλμπουμ..

Το 1982 η υγεία του είχε αρχίσει να έχει προβλήματα και η τελευταία ζωντανή εμφάνισή του ήταν το φθινόπωρο του ίδιου έτους μαζί με τον Eric Clapton στην Florida.

O Muddy Waters «έφυγε» ήσυχα στο σπίτι του στο Westmont του Illinois στις 30 Απριλίου 1983.

Τόσο η πόλις του Chicago όσο και του Westmont ονόμασαν δρόμους προς τιμήν του μεγάλου Muddy Waters.

To Playlist που ακολουθεί έχει μερικά απ’ τα πιο χαρακτηριστικά του τραγούδια.