Ο John Dawson Winter III γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1944 στο Beaumont του Texas.

Ο John και ο μικρότερος αδελφός του Edgar οδηγήθηκαν απ’ τους γονείς τους να ασχοληθούν με την μουσική. Ο πατέρας τους John Dawson Winter Jr. ήταν μουσικός ο ίδιος και έπαιζε σαξόφωνο και κιθάρα και τραγουδούσε σε διάφορες εκδηλώσεις. Τα δύο αδέλφια που είχαν  αλμπινισμό (λευκοπάθεια)   άρχισαν από μικρή ηλικία να δίνουν μουσικές παραστάσεις. O Johnny ασχολήθηκε με την κιθάρα και ο Edgar με τα πλήκτρα.

Ο Johnny άρχισε την δισκογραφική του καριέρα στα 15 του όταν η μπάντα που είχε φτιάξει με τίτλο Johnny and the Jammers κυκλοφόρησαν το κομμάτι “School Day Blues” σε μια τοπική εταιρεία στο Houston.

To 1968 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο ‘The Progressive Blues Experiment’ στην δισκογραφική Sonobeat του Austin.

H αναγνώριση που άλλαξε την ζωή του ήρθε όταν στο τεύχος  του Rolling Stone Magazine που κυκλοφόρησε στις 7 Δεκεμβρίου 1968 υπήρχε ένα άρθρο των  Larry Sepulvado και John Burks που έγραφαν για την μουσική σκηνή του Texas, στο οποίο λένε «Πέρα απ’ την Janis Joplin ο πιο καυτός καλλιτέχνης είναι κάποιος γύρω στα 60 κιλά, αλλήθωρος αλμπίνος με μακριά ολόισια μαλλιά που παίζει την πιο καταπληκτική blues κιθάρα που έχετε ακούσει ποτέ».

Ο Νεουορκέζος ιδιοκτήτης κλαμπ Steve Paul διάβασε το άρθρο, μπήκε σ’ ένα αεροπλάνο για το Texas και έπεισε τον Johnny Winter να το προσλάβει για manager. Στην συνέχεια έβαλε τις μεγάλες δισκογραφικές να μάχονται για την υπογραφή του Τεξανού κιθαρίστα. Στο τέλος κέρδισε η CBS Records η οποία του έδωσε μια προκαταβολή $600,000 που ήταν η μεγαλύτερη που είχε δοθεί ποτέ σε σόλο καλλιτέχνη.

Στο μεταξύ όμως οι άλλες εταιρείες ανακάλυψαν ότι ο Johnny Winter είχε κάνει κάμποσες ηχογραφήσεις πριν να πάει στην CBS και άρχισαν να αγοράζουν τα δικαιώματα και να κυκλοφορούν άλμπουμ. Η Imperial Records αγόρασε τα δικαιώματα απ’ την Sonobeat και ξανακυκλοφόρησε το ‘ The Progressive Blues Experiment’ που έφτασε στο Νο.40 , η GRT Records κυκλοφόρησε το Johnny Winter Story από υλικό των αρχών του 60 η Buddah Records έβγαλε το First Winter και η  Janus Records κυκλοφόρησε το About Blues, ενώ η CBS έβγαλε το νέο άλμπουμ με τίτλο ‘Johnny Winter’ που έφτασε στο Νο.23.

Στην συνέχεια η CBS κυκλοφόρησε το ‘Second Winter’ που πήγε μέχρι το Νο.55. Μετά απ’ αυτό διέλυσε το τρίο του και προσέλαβε τα πρώην μέλη των McCoys τους Rick Derringer – κιθάρα, Randy Jo Hobbs – μπάσο και Randy Z. – ντραμς. Το γκρουπ ονομάστηκε “Johnny Winter And”. Κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ που όμως δεν πήγε καλά στα charts αλλά τον Φεβρουάριο του 1971 κυκλοφόρησαν το Live Johnny Winter And  έφτασε στο Νο.40. Την επιτυχία αυτή δεν μπόρεσε να την αξιοποιήσει καθώς εθίστηκε στην ηρωίνη και έπεσε σε κατάθλιψη με αυτοκτονικές τάσεις. Πέρασε ένα χρόνο περίπου σε νοσοκομείο, στην αρχή στο Beaumont μετά στην Νέα Ορλεάνη. Το 1973 γύρισε στην δισκογραφία με το Still Alive and Well το οποίο περιείχε και το τραγούδι “Silver Train” γραμμένο γι’ αυτόν απ’ τους Mick Jagger και Keith Richards, που κυκλοφόρησε σε single και έφτασε στο Νο.22.

Ακολούθησαν πολλά άλμπουμ σε διάφορες εταιρείες. Σημαντική ήταν η συνεργασία του με τον θρύλο των blues, Muddy Waters για τον οποίο έκανε και την παραγωγή των άλμπουμ ‘Hard Again’ που κέρδισε το Grammy for Best Blues Album, το ‘Nothin’ But the Blues’ και το ‘I’m Ready’ που κι αυτό πήρε το Grammy.

Τέλος για να γιορτάσει τα 70 γενέθλιά του η  Megaforce Records στην οποία είχε υπογράψει κυκλοφόρησε την συλλογή True to the Blues: The Johnny Winter Story που καλύπτει 6 δεκαετίες του Johnny Winter ως επαγγελματία μουσικό. Δυστυχώς στην 16 Ιουλίου  1974 ενώ ήτα σε τουρ στην Ελβετία απεβίωσε από ανακοπή της καρδιάς. Το άλμπουμ ‘Step Back’ που κυκλοφόρησε λίγο μετά, ήταν γεμάτο με συνεργασίες με αστέρια της Rock και των Blues, όπως οι Eric Clapton, Billy Gibbons, Joe Bonamassa, Joe Perry, Dr. John, Leslie West και άλλους έδειξε ότι η κιθαριστική του δεξιοτεχνία ήταν εκπληκτική μέχρι το τέλος.