Ο μεγάλος και αληθινός θρύλος της Rock γεννήθηκε στο Ballyshannon της Ιρλανδίας στις 2 Μαρτίου του 1948 αλλά πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στο Cork. Στο Cork έφτιαξε την πρώτη του μπάντα τους Taste το 1966, μαζί με δύο τοπικούς μουσικούς.

Η είσοδός του στην δισκογραφία έγινε δύο χρόνια αργότερα όταν μετακόμισε στο Λονδίνο πάλι με τους Taste μόνο που οι άλλοι δύο μουσικοί του trio είχαν αλλάξει με τους John Wilson (drums) και Richard McCracken (bass).

Με την σύνθεση αυτή και πατώντας πάνω στα βήματα των Cream κυκλοφόρησαν δύο studio albums τα Taste το 1969 και On The Boards το 1970. Αξίζει ν’ ακούσετε από την περίοδο αυτή τα Blister on The Moon, What’s Going On, On The Boards, It‘s Happened Before, It‘ll Happen AgainRory ακούγεται να παίζει και Alto Saxophone κάτι πολύ λίγο γνωστό στο ευρύ κοινό) και Catfish.

Το 1970 μετά την διάλυση των Taste ο Rory Gallagher άρχισε να ηχογραφεί με το δικό του όνομα και το 1ο album έχει ακριβώς αυτό τον τίτλο. Τα τραγούδια που ξεχωρίζουν είναι τα Laundromat (Αγαπημένο κομμάτι στις συναυλίες του), τα εξαιρετικά For The Last Time, Sinner Boy και I Fall Apart.

Ένα χρόνο περίπου αργότερα το 1971 κυκλοφορεί ένα από τα καλύτερα album το Deuce. Ακούστε την ακουστική μπαλάντα I’m not Awake Yet, To bluesy Used To Be, το κομψοτέχνημα There’s A Light με εξαίσιο σόλο από τον Rory και το Crest of A Wave με μπόλικο slide.

Όσο καλός κι αν είναι ο Rory στις Studio ηχογραφήσεις, είναι ακόμη καλύτερος στα Live. Είναι μόλις 23 χρόνων όταν κυκλοφορεί το Live In Europe. Και μόνο για την εκρηκτική διασκευή στο Bullfrog Blues του Muddy Water αξίζει για να θεωρηθεί ο δίσκος σαν αριστουργηματικός πόσο μάλλον όταν υπάρχουν τα Messing With The Kid και Hoodoo Man του Junior Wells.

Το 1973 κυκλοφορεί το Blueprint με το καυτό ρόκ Walk On Hot Coals και το θαυμάσιο slide Race the Breeze να είναι τα κορυφαία ενός εξαιρετικού από κάθε άποψη album.

To 1973 ο Rory Gallagher αποδεικνύει ότι βρίσκεται στην κορυφή της δημιουργικότητάς του, με την κυκλοφορία του Tattoo. Τα Tattoo’d Lady, Cradle Rock, They Don’t Make Them Like You Anymore, They Don’t Make Them Like You Anymore και A Million Miles Away απλά είναι αριστουργήματα.

A Million Miles Away

This hotel bar is full of people, the piano man is really laying it down
The old bartender is a high as a steeple, so why tonight should I wear a frown? (Yes, I’m a…)
Million miles away, I’m a million miles away I’m sailing like a driftwood on a windy bay
Why ask how I feel how does it look to you?
I feel hook, line and sinker, I lost my captain and my crew
I’m standing on the landing, there’s no one there but me
That’s where you’ll find me, looking out on the deep blue sea

This hotel bar is full of people, the piano man is really laying it down
The old bartender is a high as steeple, so why tonight should I wear a frown?
The joint is jumping all around me and my mood is really not in style
Right now the blues want to surround me but I’ll break out after a while
Well, I’m a million miles away, I’m a million miles away
I’m sailing like a driftwood on a windy bay
Why ask how I feel, well, how does it look to you?
I feel hook line and sinker, I lost my captain and my crew
I’m standing on the landing and there’s no one there but me
That’s where you’ll find me, looking out on the deep blue sea

There’s a song on the lips of everybody, there’s a smile all around the room
There’s conversation overflowing, so why must I sit here in the gloom?
This hotel bar lost all its people, the piano man has caught the last bus home
The old bartender is asleep in the corner, so why must I still be here, I don’t know
Well, I’m a million miles away, I’m a million miles away
I’m sailing like a driftwood on a windy bay

Το κορυφαίο album του Gallagher έρχεται το 1974 και δεν μπορεί παρά να είναι Live. Το Irish Tour είναι ένα από τα κορυφαία Live όλων των εποχών το παίξιμο του Rory ανεπανάληπτο. Τα κομμάτια το ένα καλύτερο από τα’ άλλο : As The Crow Flies, Tattoo’d Lady, Who’s That Coming, I Wonder Who, Cradle Rock, Too Much Alcohol και η καλύτερη εκτέλεση του A Million Miles Away.

Το 1975 η νέα ηχογράφηση του Rory Gallagher έχει τον τίτλο Against The Grain περιέχει τα Souped-Up Ford , All Around Men και την διασκευή του I Take What I Want των Sam & Dave.

Το Calling Card που ακολουθεί το 1976 θεωρείται το καλύτερο συνθετικά album του Rory Gallagher. Αξίζει να προσέξετε τα: Do You Read Me, Moonchild, Country Mile, Secret Agent, Jacknife Beat και το pop αριστούργημα Edged In Blue, το οποίο ο Rory αρνήθηκε να κυκλοφορήσει σε single παρά την προοπτική εμπορικής επιτυχίας.

To 1978 γυρίζει το σχήμα πάλι σε τρίο και κυκλοφορεί το Photo–Finish με ήχο πιο σκληρό και κορυφαία κομμάτια τα: Shadow Play, Shin Kicker, Brute Force & Ignorance, το ροκ Last of The Independents το «βαρύ» The Mississippi Sheiks, το blues Fuel to The Fire και το Overnight Bag.

Στο ίδιο rock ύφος είναι και το Top Priority που ακολουθεί το 1979 με αξιοσημείωτα κομμάτια τα Just Follow Me, Philby, Keychain, Bad Penny και το Just Hit Town.

Η επόμενη κυκλοφορία είναι το Live Stage Struck. Δεν έχει καμιά σχέση με τα καταπληκτικά προηγούμενα live του Gallagher στην πραγματικότητα δεν ακούγεται καν σαν Gallagher. Προσπεράστε το.

Το 1982 όμως ο Rory είναι σε φόρμα κι’ αυτό φαίνεται στο Jinx. Ακούστε το καταπληκτικό Jinxed και τα Big Guns, Bourbon καθώς και την μπαλάντα Easy Come, Easy Go.

Ο Gallagher κάνει σχεδόν έξι χρόνια να κυκλοφορήσει νέο δίσκο και το κάνει το 1988 στην δική του ανεξάρτητη εταιρεία. Το album έχει τίτλο Defender και είναι καλό χωρίς όμως να φτάνει στα επίπεδα των καλύτερων album του. Αξίζει να ακούσετε τα Loanshark Blues, I Ain’t No Saint, Continental Op και το blues του Sonny Boy Williamson Don’t Start Me Talkin’ με τον Rory να παίζει slide.

Η τελευταία ηχογράφηση του Gallagher κυκλοφορεί κι’ αυτή το 1988 και έχει τίτλο Fresh Evidence. Καλύτερα κομμάτια το Ghost Blues και το εξαιρετικό Slumming Angel.

Ένα Album που κυκλοφόρησε 4 χρόνια μετά τον θάνατο του Rory και αξίζει να τ’ ακούσετε είναι οι ηχογραφήσεις που είχε κάνει για το BBC με τίτλο The BBC Sessions με γνωστές συνθέσεις ηχογραφημένες live στα studio του BBC, Ο Rory σολάρει εκπληκτικά και η ποιότητα της ηχογράφησης είναι εξαιρετική. Ακούστε μεταξύ των άλλων τα I Feel So Bad και When My Baby She Left Me.

Ο μεγάλος  Ιρλανδός κιθαρίστας , συνθέτης και τραγουδιστής μας άφησε στις 14 Ιουνίου 1995.

Στις 31 Μαίου 2019 η blues εταιρεία Chess κυκλοφόρησε μια συλλογή από ακυκλοφόρητα κομμάτια του Rory υπο τον τίτλο ‘Blues‘. Είναι τραγούδια που είτε έμειναν έξω από τα επίσημα albums είτε είναι ζωντανές ηχογραφήσεις είτε ακουστικές εκτελέσεις γνωστών κομματιών του. Σε κάθε περίπτωση είναι μια αριστουργηματική συλλογή που αξίζει να έχει κάθε φίλος του Rory.

Ιστοριούλα: Η Fender Stratocaster . Το σήμα κατατεθέν του Rory είναι η γνωστή μισο-κατεστραμένη εξωτερικά Fender Stratocaster. Η φήμη λέει ότι κάποιος μουσικός την είχε παραγγείλει από την Fender σε κόκκινο (Cherry Red) σε κάποιο κατάστημα στο Cork. Από λάθος όμως παραδόθηκε σε Sunburst και έτσι βγήκε προς πώληση σαν «δεύτερο χέρι» και αγοράστηκε από τον Rory Gallagher γύρω στις 100 λίρες. Φυσικά έχει υποστεί ένα σωρό τροποποιήσεις. Όσο για την εξωτερική της εμφάνιση, αυτή οφείλεται τόσο στην εκτεταμένη χρήση από τον Gallagher όσο και στην παραμονή της για μέρες στην βροχή όταν είχε κλαπεί.